ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ.
Να ενημερώσω για συνδεση με την τελευταία εμφάνιση μου σε αυτο το blog οτι τελικά ούτε Ελβετία πήγα, ούτε στο λαιβ των ZZtop. Αναμενοντας να γίνει το πρώτο εχασα και το δευτερο. Shit happens, να'ναι καλα οι μουσατοι φιλοι μας και να ξαναρθουν στην Ελλαδιτσα μας.
Βάλαμε και μουσικούλα λοιπόν.
Ηταν ενα ωραιο μεσημερακι, που λετε, οταν χτυπησε το κινητο μου. Το νουμερο αγνωστο. Αυτος με τον οποίο ειχα την τυχη να συνομιλησω ηταν ενας αξιος αστυνομικος «γραφείου» απο το ΑΤ Τουμπας ο οποιος με ενημέρωνε πως το χαρτι της καταταξης είχε ερθει και επρεπε να το παραλαβω. Μη χανοντας καιρο ξεκινω το αμέσως επόμενο πρωινο να παραλάβω το πολυπόθητο.
Πυροβολικό Θήβα 11 Μαιου 2010 φιλοι μου.Αυτή ηταν η υπέροχη ημερομηνία.
Μη γνωρίζοντας τιποτα γυρω απο το θέμα στρατός αρχισα να ρωτάω σε βουνα και σε λαγουμια τι συμβαινει και τι θα συναντήσω. Ολοι με ενημέρωναν (φιλοι και μη) οτι ολα είναι ευκολα. Καμια ανησυχία. Ηρεμησα κι εγω και σαν ηρθε η πολυαναμενόμενη μερα ξεκίνησα για Θηβα.
Ημερα πρώτη: ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΣΚΕΤΗ. Χιλιες φορες καλύτερα περνας σε δημοσιες υπηρεσιες. Εκει τουλαχιστον εχεις και λιγο luxury με ενα υποτυπώδες αρκουδίσιον. Ξεκιναμε λοιπον...
Μπαινουμε στο στρατοπεδο πουρνο πουρνο και αφου μας καλωσοριζει ενας ψηλος καλοσυνατος κυριος μας οδηγουν ολους μαζι (καμια 30-40 ατομα) σε μια μεγαλη αίθουσα όπου έχει πολλαααααααα γραφεια. Πανικός. Ενιωσα ψαρι εξω απο το νερο. Τελικα η διαδικασια ηταν ευκολη, απλα επαιρνες τα γραφεια με τη σειρα! Συνεντευξεις του τυπου ποιος εισαι, τι ειδικοτητα θες, που θες να πας για την θητεια σου και διαφορα τετοια τα οποία μόνο τυπικα είναι (ναι,χ€στικ@νε τι θες).
Αφου μας πήραν και τα μέτρα-τρομακτικο δε λεω-μας εστειλαν να κανουμε τις απαραιτητες ιατρικές εξετάσεις σε ενα διπλανό κτίριο. Ψυχολογος, οφθαλμιατρος και διαφορα αλλα τετοια απαραιτητα περασαν και μας ξαποστελνουν και απο τα ιατρεία.
Συνεχιζοντας μας στελνουν σε ενα άλλο παλι κτιριο παραδίπλα όπου υπάρχει ο υψηλης ραπτικης και γουστου στρατιωτικός ρουχισμός-ο λογος που μας επαιρναν και τα μετρα.
Χιτώνια, παντελόνια, καλτσουλες, μποξερακια (omg), φανελακια, τζοκεϊ(καπελο), Μπερες (μπλε χρώματος ως Πυροβολικό), άρβυλα...χμχμ τι αλλο; Ε διαφορα αλλα αθλητικα είδη για τις ατελείωτες ώρες γυμναστικης στο στρατο (κχκχκχ) και το στρατιωτικό jacket. Ηξερα οτι αυτα θα είναι τα ρούχα μου για τους επόμενους μήνες...
Αφου τα πακετάραμε όλα στο σακο και το «λουκάνικο» που μας προμηθευσαν, φορτωθήκαμε σα γαιδαροι και περπατήσαμε ως το τέρμα Θεου-αρχές Αλλάχ όπου βρισκόταν και η πυροβολαρχία στην οποία ανήκαμε σε ενα κτήριο δεκαετίας μμμμ....παλιας!
Μας βάζουν λοιπόν στον πρώτο θάλαμο και ξεκιναμε να βαζουμε τα πραγματα μας σε τάξη. Βάζουμε την πρωτοκλασσάτη στρατιωτικη φορεσιά μας για να μη μας ξεχωριζει ο εχθρός........και η θητεία ξεκινα! You are in the army now που λενε και οι κυριοι Bolland. Εγω ομως το προτιμώ απο status quo. No offence.
Παντως απο ψυχολογία τα πηγαινα καλα. Αγνωστος μεταξύ αγνώστων ημουν, ψιλο χαβαλε καναμε, τιποτα δε πηγαινε στραβα. Ολα κυλούσαν ρόδινα!
Ανηκω λοιπόν στον 1ο Θάλαμο/1ο Ουλαμο/Α' Πυρ/χια/2η Μοιρας Πυροβολικού!
Τι χαρά!
Δε δυσκολευτηκα να προσαρμοστω, σε αντιθεση με αλλους. Μεχρι και στο πρωινο ξυπνημα το μόνο μου πρόβλημα ήταν το κρύο! Βλέπεις 6 το πρωί στη Θήβα δε κάνει ζέστη, είναι και Μαίος άλλωστε. Ε που να την παλέψω με ένα κοντό μανίκι; Παρ'αυτα κανεις δε πεθανε με λίγο κρυο οπότε no reason για γκρίνιες.
Με κανουν και γραφέα (ω ναι) οποτε δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να λέω οτι δε πέρασα καλα. Τα παλικάρια του θαλάμου μου ήταν τα περισσότερα ανοιχτοί ανθρωποι, καλοπροαίρετοι και πάνω απ'ολα χαμογελαστοί!
Ετσι πέρασε ένας μηνας και ηρθε η μέρα να μάθουμε την μονάδα που θα υπηρετήσουμε. Οι μέρες της χαράς πέρασαν και η παρέα θα σκορπίσει. Καποιοι θα πανε Γκατζολία (Εβρος) και καποιοι θα πανε..... σπιτι τους!
Εγω; Στην 181 Μοιρα Κ/Β ΧΩΚ - Χορτιάτης.
Σπίτι μου!
Η συνεχεια επι της οθόνης! Κάποτε...
