8 Μαρτίου - Παγκοσμια Ημερα της Γυναίκα

Οχι. Μεχρι χθές δεν είχα ιδέα σχετικά με την μέρα αυτή. Ωσπου ανοιξα το ράδιο και ξεκίνησε ο βομβαρδισμός!
Τραγούδια θες; Απαγγελιες στίχων απο ποιήματα θες; Ολα με αναφορές στην γυναίκα!
Καπου εκει το συνειδητοποίησα αυτό που συνέβαινε. Το θεώρησα λοιπόν σαν μια συνηθισμένη γιορτή. Κατι σαν των ερωτευμένων! Ημουν όμως λάθος και ευτυχώς που βρεθηκε μια κοπέλα να με διαφωτίσει και να μου δώσει το εναυσμα για να ψαξω τα σχετικα της συγκεκριμένης γιορτής!
Δεν εχω σκοπό να γράψω εγκυκλοπαίδεια φυσικά αλλα τα πιό βασικά είναι απαραίτητα.
Ξεκινάμε λοιπόν:
Εορτάζεται παγκοσμίως την 8η Μαρτίου καθώς τότε οι γυναίκες των κλωστουφαντουργίων στην Νεα Υορκη διεκδίκησαν τα δικαιώματα τους κατα το έτος 1857. Οι γυναικες ήταν ντυμένες στα λευκά και ζητούσαν 12ώρες εργασίας την ημέρα (απο 16) αμοιβή ίση με των αντρών και γενικότερα καλύτερες συνθήκες εργασιας.
52 χρόνια μετά, το 1909 έγινε ο πρώτος εορτασμός για την ημέρα της γυναίκας και ενα χρόνο μετα (1910) στο παγκόσμιο συνέδριο σοσιαλιστριών προτάθηκε η μέρα αυτή να επισημοποιηθεί και να χαρακτηριστεί παγκοσμίως ως «Η μέρα της Γυναίκας».
Ο τρόπος εορτασμού ποικίλει. Αλλου δείχνουν τον σεβασμό απέναντι στις γυναίκες με λουλούδια, αγάπες, γουτσου-γουτσου κτλ. και αλλού η γιορτή έχει πραγματικά αγωνιστική και πολιτική υπόσταση.
Στην Ελλάδα η επίσημη αναγνωριση των δικαιωμάτων των γυναικών έγινε το 1945 όπου και ψηφίστικε οτι θα έχουν ίδια εργασιακά δικαιώματα με τους άντρες όπως επίσης και δικαίωμα ψήφου. Εν συνεχεία, το 1952 οι γυναίκες είχαν και το δικαίωμα να ασκησουν πολιτική, με την πρώτη γυναίκα βουλευτή να εμφανίζεται ενα χρόνο μετα.
Σήμερα αν και έχουν περάσει πολλα χρόνια απο τότε οι γυναίκες μπορεί να έχουν ίσα δικαιώματα (μη πώ και παραπάνω!... οχι δεν εχω παράπονο εγω) αλλα υπάρχουν ακόμη κάποιες που λαμβάνουν την βία με άλλους τρόπους.
Ειτε απο συζύγους φαλλοκράτες, είτε απο αφεντικά.
Είτε με σωματική βία, είτε με ψυχολογική - δε ξέρω ποια είναι χειρότερη.
Μη τα ξεχνάμε αυτα.

Πριν τελειώσει αυτή η μικρή αναζήτηση μου θα ήθελα να τονίσω οτι όπως οι αντρες φαλλοκράτες είναι κατι μη αποδεκτό, ετσι και οι γυναίκες φεμινίστριες είναι κατι ανάλογο. Περασαν τα χρόνια που ο φεμινισμός είχε συγκεκριμένη βάση και αιτία ύπαρξης...
Για κλείσιμο χαρίζω ένα τραγουδάκι απο την ιστορία μιας πανεμορφης, πανέξυπνης και συγχρόνως γοητευτικότατης κοπέλας.
I <3 Amelie.

Αγιου Βαλεντίνου

Ω ναι. Αυτος ο «αγιος»...
Καπου διαβασα οτι συναγωνιζεται σε φήμη τον Αγιο Βασίλη (ο παχουλος κυριος που δεν εχει ιδεα απο ξυραφακια). Το γιατι μομιζω οτι ειναι προφανες! Ολοι γιορταζουν με το ταιρι τους, βγαινουν βολτες χερακι χερακι και ανταλλαζουν τρυφερα δωρακια. Δε θελω να αναφερθω στο καταναλωτικο παραληρημα που μας οδηγει - αλλωστε ειναι κατι που όλοι αντιλαμβανομαστε και το κανουμε εν γνωση μας - θελω ομως να μιλησω για την αλλη πλευρα...

Την πλευρα όπου εισαι ο απέναντι. Ειτε συμφωνεις με την συγκεκριμενη γιορτη, ειτε οχι, σε επηρεαζει οταν εισαι με τους «άλλους». Βλεπεις ζευγαρια να περπατανε χερι-χερι και σε πιανει μια ελαφρα μελαγχολια. Θελεις κι εσυ. Οχι επειδη πραγματικα θελεις κι εσυ ενα ταιρι, απλα είναι τοσο μεγαλη η ποσοτητα και η ποικιλότητα των ζευγαρακιων που σε πιανει μια συγκίνηση!
Πολυ χαρακτηριστικα θυμάμαι εναν ανδρα ηλικίας ~45 ετων χθες απογευμα που κρατουσε ενα πακετο με λουλουδια στο χερι και πηγαινε σχεδον τρεχοντας καπου. Αυτο που λατρεψα στην ολη εικόνα είναι το χαμόγελο που ήταν κολλημένο στο προσωπο του. Για φωτογραφια ηταν...

Γιατι ομως πρεπει να την γιορταζουμε μια φορα το χρόνο; Αν ρωτησεις μερικους θα σου πουν οτι ο ερωτας είναι γιορτη.Καθε μερα! Το πρωινο της καθε ημερας ειναι πυροτέχνημα! Αυτο πρεπει να το δειχνουμε στον ανθρωπο που εχουμε απεναντι μας. Να το ξερει και να το βλεπει ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Οχι καθε 14 Φλεβαρη.
Θα αναρωτιεσαι τωρα εσυ: «και αν εισαι ερωτευμενος χωρις ανταποκριση;»
Αυτη η περιπτωση αγαπητοι μου είναι οι χειρότερη. Σκας. Τρελλαινεσαι!
(εχω την ιδεα οτι το μπλογκ μου εγινε στηλη ψυχολογικης βοηθειας σε γυναικειο περιοδικο)
Θες να γιορτασεις και να βγεις να το φωναξεις αλλα δε μπορεις. Θα σε παρουν με τις ντοματες (αν γλυτωσεις απο τις πετρες). Θες να στειλεις ενα μυνημα «Θελω να σε δω» και δε μπορεις γιατι ξερεις οτι αυτη τη φορα θα σου πεταξουν και τα σαπια μαρουλια. Φοβασαι μη διωξεις τον αλλο. Μηπως χασεις εστω και αυτη την μικρη επαφη που εχεις. Οποτε κρυβεσαι στο καβουκι σου και γιορταζεις μονος ή αν εισαι απο τους τυχερους με εναν καλο φίλο (ή φίλη ακομα καλύτερα).

Καπου εδω νομιζω θα σταματησω να γραφω. Λιγο αποτομα, ξερω....
...It's because love isn't quite complicated enough as it is and I want you to...

Παει καιρός... Πάει και ο στρατός!

Παει καιρός λοιπόν απο την τελευταία φορά που έγραψα κατι στο μπλογκ. Αναρωτιεμαι γιατι. Πολλα εχουν συμβει απο τοτε μεχρι τώρα.Επειδή είναι πολλά ομως ας πιασουμε το πιο κυριο.
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ.
Να ενημερώσω για συνδεση με την τελευταία εμφάνιση μου σε αυτο το blog οτι τελικά ούτε Ελβετία πήγα, ούτε στο λαιβ των ZZtop. Αναμενοντας να γίνει το πρώτο εχασα και το δευτερο. Shit happens, να'ναι καλα οι μουσατοι φιλοι μας και να ξαναρθουν στην Ελλαδιτσα μας.



Βάλαμε και μουσικούλα λοιπόν.
Ηταν ενα ωραιο μεσημερακι, που λετε, οταν χτυπησε το κινητο μου. Το νουμερο αγνωστο. Αυτος με τον οποίο ειχα την τυχη να συνομιλησω ηταν ενας αξιος αστυνομικος «γραφείου» απο το ΑΤ Τουμπας ο οποιος με ενημέρωνε πως το χαρτι της καταταξης είχε ερθει και επρεπε να το παραλαβω. Μη χανοντας καιρο ξεκινω το αμέσως επόμενο πρωινο να παραλάβω το πολυπόθητο.
Πυροβολικό Θήβα 11 Μαιου 2010 φιλοι μου.Αυτή ηταν η υπέροχη ημερομηνία.
Μη γνωρίζοντας τιποτα γυρω απο το θέμα στρατός αρχισα να ρωτάω σε βουνα και σε λαγουμια τι συμβαινει και τι θα συναντήσω. Ολοι με ενημέρωναν (φιλοι και μη) οτι ολα είναι ευκολα. Καμια ανησυχία. Ηρεμησα κι εγω και σαν ηρθε η πολυαναμενόμενη μερα ξεκίνησα για Θηβα.
Ημερα πρώτη: ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΣΚΕΤΗ. Χιλιες φορες καλύτερα περνας σε δημοσιες υπηρεσιες. Εκει τουλαχιστον εχεις και λιγο luxury με ενα υποτυπώδες αρκουδίσιον. Ξεκιναμε λοιπον...

Μπαινουμε στο στρατοπεδο πουρνο πουρνο και αφου μας καλωσοριζει ενας ψηλος καλοσυνατος κυριος μας οδηγουν ολους μαζι (καμια 30-40 ατομα) σε μια μεγαλη αίθουσα όπου έχει πολλαααααααα γραφεια. Πανικός. Ενιωσα ψαρι εξω απο το νερο. Τελικα η διαδικασια ηταν ευκολη, απλα επαιρνες τα γραφεια με τη σειρα! Συνεντευξεις του τυπου ποιος εισαι, τι ειδικοτητα θες, που θες να πας για την θητεια σου και διαφορα τετοια τα οποία μόνο τυπικα είναι (ναι,χ€στικ@νε τι θες).
Αφου μας πήραν και τα μέτρα-τρομακτικο δε λεω-μας εστειλαν να κανουμε τις απαραιτητες ιατρικές εξετάσεις σε ενα διπλανό κτίριο. Ψυχολογος, οφθαλμιατρος και διαφορα αλλα τετοια απαραιτητα περασαν και μας ξαποστελνουν και απο τα ιατρεία.
Συνεχιζοντας μας στελνουν σε ενα άλλο παλι κτιριο παραδίπλα όπου υπάρχει ο υψηλης ραπτικης και γουστου στρατιωτικός ρουχισμός-ο λογος που μας επαιρναν και τα μετρα.
Χιτώνια, παντελόνια, καλτσουλες, μποξερακια (omg), φανελακια, τζοκεϊ(καπελο), Μπερες (μπλε χρώματος ως Πυροβολικό), άρβυλα...χμχμ τι αλλο; Ε διαφορα αλλα αθλητικα είδη για τις ατελείωτες ώρες γυμναστικης στο στρατο (κχκχκχ) και το στρατιωτικό jacket. Ηξερα οτι αυτα θα είναι τα ρούχα μου για τους επόμενους μήνες...
Αφου τα πακετάραμε όλα στο σακο και το «λουκάνικο» που μας προμηθευσαν, φορτωθήκαμε σα γαιδαροι και περπατήσαμε ως το τέρμα Θεου-αρχές Αλλάχ όπου βρισκόταν και η πυροβολαρχία στην οποία ανήκαμε σε ενα κτήριο δεκαετίας μμμμ....παλιας!
Μας βάζουν λοιπόν στον πρώτο θάλαμο και ξεκιναμε να βαζουμε τα πραγματα μας σε τάξη. Βάζουμε την πρωτοκλασσάτη στρατιωτικη φορεσιά μας για να μη μας ξεχωριζει ο εχθρός........και η θητεία ξεκινα! You are in the army now που λενε και οι κυριοι Bolland. Εγω ομως το προτιμώ απο status quo. No offence.



Παντως απο ψυχολογία τα πηγαινα καλα. Αγνωστος μεταξύ αγνώστων ημουν, ψιλο χαβαλε καναμε, τιποτα δε πηγαινε στραβα. Ολα κυλούσαν ρόδινα!
Ανηκω λοιπόν στον 1ο Θάλαμο/1ο Ουλαμο/Α' Πυρ/χια/2η Μοιρας Πυροβολικού!
Τι χαρά!

Δε δυσκολευτηκα να προσαρμοστω, σε αντιθεση με αλλους. Μεχρι και στο πρωινο ξυπνημα το μόνο μου πρόβλημα ήταν το κρύο! Βλέπεις 6 το πρωί στη Θήβα δε κάνει ζέστη, είναι και Μαίος άλλωστε. Ε που να την παλέψω με ένα κοντό μανίκι; Παρ'αυτα κανεις δε πεθανε με λίγο κρυο οπότε no reason για γκρίνιες.
Με κανουν και γραφέα (ω ναι) οποτε δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να λέω οτι δε πέρασα καλα. Τα παλικάρια του θαλάμου μου ήταν τα περισσότερα ανοιχτοί ανθρωποι, καλοπροαίρετοι και πάνω απ'ολα χαμογελαστοί!
Ετσι πέρασε ένας μηνας και ηρθε η μέρα να μάθουμε την μονάδα που θα υπηρετήσουμε. Οι μέρες της χαράς πέρασαν και η παρέα θα σκορπίσει. Καποιοι θα πανε Γκατζολία (Εβρος) και καποιοι θα πανε..... σπιτι τους!


Εγω; Στην 181 Μοιρα Κ/Β ΧΩΚ - Χορτιάτης.
Σπίτι μου!




Η συνεχεια επι της οθόνης! Κάποτε...

ΤρεΛΛλΛλΛλΑααΑΑαααΑ!!!!

Δε μπορώ να συγκρατήσω την χαρά μου... Πριν από μερικούς μήνες είχα την ευτυχία να παρακολουθήσω από κοντά το πρώτο και, ομολογουμένως, συγκλονιστικό live των AC/DC στην Αθήνα και πριν από λίγη ώρα ενημερώθηκα σχετικά με ένα ακόμη live το οποίο θα γίνει στην Αθήνα(δυστυχώς για μας τους βόρειους).

ZZ Top, Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου, Σάββατο 24 Οκτωβρίου

Ειλικρινά τι άλλο μπορεί να ζήσουμε μεσα στο 2009;
Κάπου εδώ έρχεται η ευλογη απορία: Να παρακαλάω να φύγω Ελβετία τον Οκτώβριο ή να μείνω Ελλάδα για να δω ΖΖ top ζωντανά;;; :P

Κτηνωδία

"Tο 2007 ,ο Guillermo Vargas Habacuc, ένας ξεφτιλισμένος 'καλλιτέχνης' , πήρε ένα αδέσποτο σκυλί, ΤΟ ΕΔΕΣΕ ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΝΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΜΙΑΣ ΓΚΑΛΕΡΙ "ΤΕΧΝΗΣ" ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΡΓΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΨΑ...

Για αρκετές μέρες, ο δημιουργός αυτής της απίστευτης βαρβαρότητας και οι επισκέπτες αυτής της Γκαλερύ 'τέχνης' στάθηκαν απαθείς θεατές της αγωνίας του δύστυχου ζώου,μέχρι που τελικά πέθανε από την εξάντληση αφού πρώτα βίωσε μια επίπονη, παράλογη και αδιανόητη δοκιμασία.

ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ???

Δεν είναι μόνο αυτό: η αξιότιμη Biennale κεντρικής αμερικής πήρε την αισχρή απόφαση , οτι η κτηνωδία που έκανε αυτός ο μπάσταρδος πρόκειται για τέχνη , και κάλεσε τον Guillermo Vargas Habacuc να επαναλάβει την κτηνωδία του επισήμως στην Biennale του 2008.

ΥΓ: Αν γράψετε το όνομα αυτού του ελεεινού στη μηχανη αναζήτησης Google θα δείτε τις φωτογραφίες του δύστυχου ζώου , και σελίδες web για να δείτε οτι πρόκειται για αληθινο περιστατικό.

Το ίδιο θα διαπιστώσετε αν παρακολουθήσετε το VIDEOτης έκθεσης.



Υπογράψτε ΕΔΩ υπέρ της εκδίκασής του "καλλιτέχνη" μόνο με όνομα και email. Δεν ξέρω κατά πόσο κάνουν δουλειά αυτά με τις υπογραφές, αλλά για 1 λεπτό αξίζει η προσπάθεια.. μπορούμε να κάνουμε και τίποτα άλλο…?

Ευχαριστώ

Μάριος"

Το email αυτό το έλαβα πρίν απο λίγα λεπτά απο ένα φίλο και επειδή με συγκίνησε η κίνηση του να το στείλει μέσω mail σε πολλούς (δε βλέπεις και πολλά chain mail με σωστό και χρήσιμο περιεχόμενο)αποφάσισα να το τοποθετήσω όπως ακριβώς το έλαβα.
Επίσης να προσθέσω οτι υπάρχουν και έτοιμες επιστολές τις οποίες μπορούμε να στείλουμε προς ένδειξη διαμαρτυρίας.Μια απο αυτές θα βρείτε ΕΔΩ.
Τα σχόλια η κριτική και οι αποφάσεις δικά σας...

Πρωταπριλιά

ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ ΤΙΣ ΗΛΙΘΙΕΣ ΑΝΟΥΣΙΕΣ ΠΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΣ!!
Ελεος δηλαδη ρε παιδια, ολοι αρχιζουν τα ρηχες, χαζες, χωρις φαντασια πλάκες.
«Ειμαι στο νοσοκομειο!»...και τρεχεις να βρεις ταξί σαν τρελος γιατι ανησυχεις.
«Είμαι έγκυος!»...και μαζευεις τα κομμάτια σου μεχρι να ακουσεις το πολυπόθητο Πρωταπριλιά...
«Τα κορδονια σου ειναι λυμένα!»...ε, και;
Αλήθεια, πόσοι απο μάς ξέρουμε ΓΙΑΤΙ λεμε ψέματα την πρωταπριλιά;Εεεεεε;;;
Εκανα μια μικρή έρευνα σχετικά με την ημέρα αυτή και ανακάλυψα οτι το έθιμο αυτό δεν ξεκίνησε στην Ελλάδα.Κάποιοι λένε πως ξεκίνησε απο τους Κέλτες κάποιοι άλλοι λενε πως ξεκίνησε απο τους Γάλλους.Αλλα αυτό που έχει σημασία οτι το έθιμο αυτό έφτασε και στην Ελλάδα όπου και του δώσαμε το δικό μας χρώμα!Σύμφωνα με το έθιμο το θύμα θα έχει γρουσουζιά για την υπόλοιπη χρονιά, σε αντιθεση με το θύτη ο οποίος θα είναι τυχερός.Επίσης το νερό της πρωταπριλιάτικης βροχής υποτίθεται οτι σε θεραπέυει απο αρρώστιες...
...αλλα μήπως όλα αυτά είναι ακόμη ενα πρωταπριλιάτικο αστείο, το οποίο με τους αιώνες εδραιώθηκε και καθιερώθηκε;Χμ.
Οπως και να έχει, σας ικετεύω.Αν είναι να κάνετε κάποιο αστείο για να κοροιδέψετε τον άλλο, φροντίστε να είναι έξυπνο για να γελάσει και το θύμα.Μην είστε ξενέρωτοι!!
Με πολυ αγάπη, Νίκος.Ψέμα.

Που είναι η μπάλα ΟΕΟ;

...και καθώς εβλεπα τις ειδήσεις, ακουσα για την νικη του Ολυμπιακού και την διαφορα των 4 βαθμών απο τον δευτερο Παναθηναικό.ΕΛΕΟΣ δηλαδη, στα τελευταία 11 χρόνια ο Ολυμπιακος εχει πάρει 10 πρωταθλήματα!Αν ξαναγίνει πάλι το ίδιο,το ποδόσφαιρο και ειδικά η Ελληνική Superleague(μη χεσω) θα πέσει ακομη περισσότερο στα μάτια μου.

Εμενα προσωπικά ούτως η άλλως έχει πάψει να με ενδιαφέρει ετσι όπως έχει καταντήσει η μπάλα.Κάποτε οσο ήμουν πιτσιρίκος υποστήριζα τον ΠΑΟΚ και πηγαινα και στο γήπεδο, τωρα πλέον όμως το ποδόσφαιρο εχει γίνει πολυ βαρετό και ακρως προβλέψιμο.Τα δίνουν όλα για την νίκη(λεφτά) και όχι για την νίκη(αθλητισμός).Που είναι τα παλιά χρόνια όπου η Κυριακή ήταν γιορτή και πήγαινε ο κόσμος στο γήπεδο να δεί μπάλα στα όρθια;Που πήγαν οι εποχές όπου η μπάλα είχε εκπλήξεις και πραγματικό πάθος;
Νομίζω οτι κάτι χρειάζεται η Ελληνική «Μπάλα»... και αυτό δέν νομίζω να είναι χρήματα.